voor de verandering|4life essentials

Onder-weg zijn in plaats van op weg.

Op weg roept bij mij vaak allerlei vragen op, zoals de onafwendbare vraag “waar naartoe?”. Onderweg voelt als is er een verbinding; ook met de mensen die ik niet ken, nog nooit heb ontmoet.

Tochtgenoten, samen onderweg. Het is mij de afgelopen maanden duidelijk geworden dat het voor mij een op zichzelf staand doel is. Is een doel dat me omarmt en wat ik kan omarmen. Het geeft rust en duidelijkheid. Voor mij maakt het niet uit “waar naartoe”. Wat wel uitmaakt is dat ik op deze manier kan genieten van het hier en nu en vanuit die positie naar voor, naar achter, naar links en naar rechts kan kijken. Ik ben van kindsafaan nieuwsgierig gebleven en sta graag eens stil om eens door zo’n brandgang in het bos naar links te kijken en te onderzoeken wat daar te zien en te vinden is.

Alweer even geleden reed ik met een volgeladen auto via de Duitse Autobahn van Enschede naar Groningen. Knooppunt Bunde was voor mij ook die keer weer het punt waarop ik me heel snel afvraag: ga ik richting Groningen (op mijn doel af) of blijf ik lekker doorrijden totdat ik uitkom in…. tja.. Kopenhagen, Berlijn? Dat zelfde beleef ik aan ‘Tochtgenoten’. De voorliefde voor onderweg zijn; met anderen. Nieuwsgierig wie er aansluiten en benieuwd naar wie op een gegeven moment in andere richting hun tocht voortzetten. Wat bindt is het samen onder-weg zijn, een manier om te ervaren waar wij mensen allemaal behoefte aan hebben: ergens bij horen. Het gevoel deel uit te maken van een groep, ook wanneer ik regelmatig het allee-zijn nodig heb en opzoek.

Het grote voordeel, tot slot, van tochtgenoot zijn is dat ik regelmatig kan stoppen zonder te worden geplaagd door een gevoel van schuld of onrust omdat een stemmetje zegt dat ik vooral verder moet of door moet gaan. Ik hoop nog veel tochtgenoten te ontmoeten.

One Response to “Onder-weg of op weg”