voor de verandering|4life essentials

Posts Tagged ‘emotie’

Vandaag -opnieuw- een bericht over toename aan gezondheidsklachten en uitval door angst, stress en -gerelateerde klachten.

Doordat deze klachten nog steeds niet algemeen geaccepteerd zijn, en daardoor bespreekbaar, worden ze veelal nog genegeerd of ontkend. Ernstig bijverschijnsel daarvan is dat de druk en het angstgevoel alleen maar toeneemt in plaats van verdwijnt.

Door de ruime ervaring met mensen die om hulp vroegen in verband met stress, depressiviteit en angstklachten, kan ik zeggen dat deze klachten in veel gevallen relatief makkelijk blijvend kunnen verdwijnen wanneer het beestje bij de naam genoemd wordt, er wezenlijke aandacht aan wordt geschonken en gekeken wordt naar de werkelijke oorzaak.

Ook hier geldt dat de signaalfunctie van ons mensen goed zijn werk doet. Ookal wordt door anderen -zelfs professionals- soms beweerd dat sprake is van aanstellerij, het is een reëel signaal van overbelasting en levensbedreiging. Levensbedreiging wordt meestal pas aan angst gekoppeld wanneer sprake is van fysieke bedreiging (door een wapen, in het verkeer, door een wild beest); in de beleving van degene met deze (vaak te lang aanhoudende) klachten zijn er wel degelijk echte ‘beren op de weg’.

Oplossing

Goede begeleiding vraagt om aandacht; hierin schiet het jammer genoeg toch vaak tekort. Het kost de betrokken mensen in fysiek en mentaal opzicht, bedrijven samenleving handenvol geld en verlies aan blijvende (arbeids-)produktiviteit. Die duurzaamheid lijkt me niet gewenst, wel een duurzame oplossing.

Ik denk dat het echt vijf voor 12 is: de hoogste tijd om te onderkennen dat de bestaande aanpak niet werkt (er is immers sprake van een toename), tijd om samen te gaan werken met mensen die op dit vlak al jaren goede resultaten boeken in coaching/counseling/hulpverlening maar niet worden gezien als professional en serieuze gesprekspartner omdat ze nou eenmaal niet lid zijn van, horen bij de club van en geen opleiding hebben die wél op de lijst van zorgverzekeraars en arbo-diensten voorkomt.

Het artikel in de Volkskrant:
Ruim 23 miljoen Europeanen tussen de 15 en 65 jaar hebben last van gezondheidsproblemen die veroorzaakt of verergerd zijn door het werk. Van hen verzuimen er jaarlijks 12,5 miljoen.

Veranderen betekent niet van een peer een appel maken; eerder het beste uit de peer proberen tot zijn recht te laten komen.

Ik liep laatst tegen een paradox aan die zo op het eerste gezicht wat raar is. Veel mensen zijn zoekend en hebben een groeiend verlangen naar… iets anders, nieuws, beters. Naar… het blijkt nogal lastig onder woorden te brengen en ik zoek het zelf in de woorden heelheid, samenhang, verbinding. Dit vraagt om een verandering. Tegelijk is zichtbaar dat er ook veel mensen zijn die in meer of mindere mate een angst voelen als het gaat om verandering.

Angst voor verandering is eigenlijk een emotie of gevoel samengaand met het ontdekken van iets nieuws (maar dat is vaak nog onduidelijk; wat is dat dan? welke vorm? wat gaat het opleveren? is dit dan echt de oplossing?) en het loslaten van iets ouds en vertrouwds. Wanneer je je niet vertrouwd voelt met onzekerheid; wanneer je niet van jongsafaan geleerd hebt hoe je hiermee kunt omgaan (of wanneer je ouders heftig zag reageren op onzekerheid), dan heb je geleerd dat je dit maar beter kunt omzeilen.

Angst voor onzekerheid wordt meestal ontkent en genegeerd en ontaard in stress en boosheid. Deze laatste wordt dan afgereageerd op de veroorzaker van onzekerheid (ouder, leraar, chef) of naar eigen partner en kinderen.

De oplossing zit m niet in de stress-release door deze af te reageren maar door te leren wat onzekerheid (verandering) nou eigenlijk is en te leren communiceren over de na- maar zeker over de voordelen van de verandering. Ik weet, niet iedere verandering is een vooruitgang maar door de gevoelens en emoties op te kroppen en op te laten bouwen tot het niveau van overleven (angst!) is ongezond en zeker niet productief.

In de afgelopen 6 jaar heb ik veel mensen begeleid met overmatige stress en onzekerheid en met overmatige, irrationele angst. Zij hebben durven kijken naar hun emoties en gevoelens en kunnen stuk voor stuk omgaan met veranderingen en de beweging die dit veroorzaakt in je gedachten, gevoel en gedrag.

Gedrag komt voort uit emoties. Emoties zijn de ‘vertaling’ van gevoel dat je in je lichaam waarneemt.

Wanneer je weet welke emotie de basis is voor het gedrag van je kind, je collega en ook jezelf, kun je het handelen beter begrijpen en er beter mee omgaan. Je kunt leren er effectiever naar te handelen.
Read the rest of this entry »

Voel ik nou gevoel of emotie? Gebruik je nu het woord gevoelens of liever emoties? Twee woorden die bij veel mensen een emotie oproepen, namelijk kippevel. Twee woorden die voor onduidelijkheid en verwarring kunnen zorgen. Wat is het en is er verschil? Read the rest of this entry »

Ken je dat? In de jaren van je leven heb je zoveel verzameld aan kennis, ervaring, inzicht, spullen en emotionele ballast dat je wel eens het gevoel krijgt dat je leven steeds zwaarder wordt? Dat kan thuis zijn en op je werk.

Je kunt het eigenlijk wel vergelijken met een emmer waar iedere dag weer water in wordt gedaan. Op een gegeven moment is de ‘maat vol’ en bij iedere lading die wordt toegevoegd loopt de emmer over. Er kan gewoon niet meer in.
Read the rest of this entry »

Vanuit onze maatschappij bestaan veel regels over hoe, waar, wanneer en met wie je deze emoties kan delen.
Het gevolg hiervan is dat veel emoties niet direct verwerkt kunnen worden omdat het niet het juiste moment etc. is.

Emoties zijn direct. Als we niet direct reageren ofwel uiten, slaan we deze emoties op. Opgeslagen emoties worden als het ware bevroren plekken in je ruimte. Hoe meer je opslaat hoe meer je de directheid en doorstroming (de natuurlijke staat van het lichaam) blokkeert. Deze blokkades hebben een effect op je gezondheid binnen je lichaam.

Intuïtie en gevoel worden gelukkig steeds meer gezien als nuttig, waardevol. Ze zijn in mijn ogen een noodzakelijk medespeler van het alom geprezen denken. Ik denk dus ik besta, schreef iemand ooit eens. Bijzonder om dat nog eens onder de loep te nemen en je af te vragen in welke zin dit invloed heeft op een groter groeiende groep mensen die steeds meer lichamelijke en geestelijke klachten ervaart. Mensen die nauwelijks meer weten hoe en wat ze moeten kiezen. Mensen die opnieuw een noodzaak gaan ervaren om weer op zoek te gaan naar zichzelf. Read the rest of this entry »

Ja. Echt.
Ik wilde er vroeger nooit aan. Alle antwoorden op vragen en onduidelijkheden moesten van een ander komen. Van buiten mezelf. En achteraf gezien bleef ik, net als een kind dat doet, maar vragen naar het ‘waarom’. Ja, ik was en bén nieuwsgierig. Maar om dat soort vragen ging het niet. Ik had kennelijk niet geleerd dat veel antwoorden op waarom-vragen over mijzelf ook in mijzelf te vinden zijn. Ik ging op zoek. Hoe dan wel?
Read the rest of this entry »