voor de verandering|4life essentials

Posts Tagged ‘verandering’

Wonen, werken en reizen in België en Frankrijk (de Franse grens is immers maar 5 km hier vandaan) levert extra informatie op aan geuren, beelden, klanten en kleuren. Naarmate ik er langer ben en de focus niet ligt op vakantie, krijgt die informatie ook meer diepgang.

Read the rest of this entry »

Veranderen betekent niet van een peer een appel maken; eerder het beste uit de peer proberen tot zijn recht te laten komen.

Ik liep laatst tegen een paradox aan die zo op het eerste gezicht wat raar is. Veel mensen zijn zoekend en hebben een groeiend verlangen naar… iets anders, nieuws, beters. Naar… het blijkt nogal lastig onder woorden te brengen en ik zoek het zelf in de woorden heelheid, samenhang, verbinding. Dit vraagt om een verandering. Tegelijk is zichtbaar dat er ook veel mensen zijn die in meer of mindere mate een angst voelen als het gaat om verandering.

Angst voor verandering is eigenlijk een emotie of gevoel samengaand met het ontdekken van iets nieuws (maar dat is vaak nog onduidelijk; wat is dat dan? welke vorm? wat gaat het opleveren? is dit dan echt de oplossing?) en het loslaten van iets ouds en vertrouwds. Wanneer je je niet vertrouwd voelt met onzekerheid; wanneer je niet van jongsafaan geleerd hebt hoe je hiermee kunt omgaan (of wanneer je ouders heftig zag reageren op onzekerheid), dan heb je geleerd dat je dit maar beter kunt omzeilen.

Angst voor onzekerheid wordt meestal ontkent en genegeerd en ontaard in stress en boosheid. Deze laatste wordt dan afgereageerd op de veroorzaker van onzekerheid (ouder, leraar, chef) of naar eigen partner en kinderen.

De oplossing zit m niet in de stress-release door deze af te reageren maar door te leren wat onzekerheid (verandering) nou eigenlijk is en te leren communiceren over de na- maar zeker over de voordelen van de verandering. Ik weet, niet iedere verandering is een vooruitgang maar door de gevoelens en emoties op te kroppen en op te laten bouwen tot het niveau van overleven (angst!) is ongezond en zeker niet productief.

In de afgelopen 6 jaar heb ik veel mensen begeleid met overmatige stress en onzekerheid en met overmatige, irrationele angst. Zij hebben durven kijken naar hun emoties en gevoelens en kunnen stuk voor stuk omgaan met veranderingen en de beweging die dit veroorzaakt in je gedachten, gevoel en gedrag.

Het is veel ‘kleine’ ondernemers en zzp-ers overkomen: geen groei of zelfs achteruitgang in klandizie en omzet. Vaste kosten gaan door, bezuinigen op flexibele kosten en het inkomen om van te leven wordt minder.

“Hoe houd je het hoofd boven water?”, “Wat ga je doen om je onderneming te redden?”. Veelgestelde vragen. Volgens mij getuigt het van ‘goed ondernemerschap’ en lef als je juist niet alles kost wat kost probeert vast te houden. Durven loslaten geeft ruimte. Een product schrappen, een bedrijfsonderdeel schrappen of zelfs stoppen met het hele bedrijf zijn wel degelijk opties. De ontwikkelingen gaan snel. Is het al eens in u opgekomen dat bestaande marketingtechnieken niet meer werken? Dat sommige van die technieken in een meer dan verzadigde markt anno 2010 gewoon niet meer werken en dat de potentiële klant misschien op zoek is naar iets anders?

Veel ondernemers hebben moeite met loslaten. Soms begrijpelijk. En.. loslaten doet vaak even zeer. Iets overeind houden dat geen basis van bestaan meer heeft vreet geld en energie en je loopt het risico nieuwe kansen te missen. De focus is immers gericht op behouden en waarschijnlijk teveel naar binnen gericht. Wat is een worst-case-scenario voor een kleine ondernemer of zp-er? Einde bedrijf, (tijdelijk) aanvragen van een BBZ-uitkering en/of failissement. Pijnlijk? Waarschijnlijk wel… even. Wat het kan opleveren is duidelijkheid en daardoor rust. En ruimte, tijd en energie om na het verwerken van de teleurstelling te merken dat er vanzelf weer nieuwe ideeën ontstaan. Weer oog voor nieuwe kansen.

Krampachtig vasthouden is ook in economisch opzicht een verspilling van energie. Durf te vertrouwen op talenten en vaardigheden die al vaker voor succes hebben gezorgd. Durf te (blijven) vertrouwen op lef, doorzettingsvermogen en fingerspitzengefühl. Diep van binnen weten we vaak heel goed dat het tijd is voor iets nieuws.

Blijven vasthouden is stilstand. Durven loslaten = vooruitgang.

Als je mensen vraagt wat ze voor zich zien bij ‘onderweg’ zijn, dan krijg je bijna ontelbare woorden en bloemlezingen die variëren van beelden die hun bron hebben in ervaringen tot rijke fantasie. Als je mij vraagt welke beelden het oproept dan zien die er in essentie niet anders uit: fantasiebeelden ontmoeten realiteit, verlangen en soms ook verwachting.

Kijk ik nu bijvoorbeeld naar de 2,5 maand wonen en werken in België die voor de deur staat dan ben ik ergens in blijde verwachting. Hoe zal het er uitzien? Hoe zou ik willen dat het er uit ziet? Mijn fantasie gaat op de loop met me, zelfs zover dat ik gewoon nu kan voelen hoe ik over een paar weken lekker buiten en vrij in de zon zit. De realiteit zou wel eens anders kunnen zijn en zeker niet voltijds voldoen aan het beeld dat ik net hiervoor schetste.

Wijs geworden door het leven bekruipt me zelfs de gedachte dat ik misschien liever gewoon onderweg blijf.. in blijde verwachting dus ook. Immers.. als het kindje geboren is is de fantasie en droom realiteit van dat moment. Niks meer blijde verwachting maar onder ogen zien en accepteren wat er op dat moment is. En dat kan mee- maar zeker ook tegenvallen.

Onderweg zijn heeft ook iets mystieks voor me. Ik zie pioniers, ontdekkingsreizigers, pelgrims en kruisvaarders. Tochtgenoten noemt Boele Ytsma ze ook wel. Wat ik leuk vind aan onderweg zijn (en ook aan onderweg zijn als levendoel) is de beweging, het verplaatsen, nieuwe mensen ontmoeten, vanzelf zien waar ik langs kom en aankom. De ene keer wat langer blijven dan de andere keer.

Onderweg zijn, merk ik keer op keer, is voor mij de essentie van mijn bestaan. Ik houd van rust maar kan er niet tegen om te lang op één plek stil te staan of zitten. Als ik het gezien heb, zijn mijn verlangen en nieuwsgierigheid vervuld. Dan is het tijd om verder te gaan.

Onderweg. Soms alleen en soms met anderen.

Essentie. Waar het werkelijk om gaat. Wie ik in wezen ben. Wat me bezielt. De vragen en verwonderingen die het oproept.
Onderweg zijn is één van die kernpunten waar het voor mij om draait. Niet het doel bereiken alleen maar meer nog het onderweg zijn, ergens naar toe is een doel op zich. Het helpt me om mijn behoefte aan nieuwe indrukken te vervullen. Horen, zien, ruiken, voelen. Leren, ontmoeten en verbinden. Lijntjes leggen. Nieuwe aha’s. Onderweg zijn, de tocht. Soms alleen, soms met ‘tochtgenoten’ en genieten van wat er onderweg allemaal voorbij komt en waar ik voorbij kom.

Dat ‘onderweg zijn’ op dit moment van mijn leven zo duidelijk mijn doel is, heb ik onlangs (her)ontdekt. Oude, bestaande patronen bestaan nauwelijks meer. Loslaten en terechtkomen in de leegte. De leegte, want iets nieuws is er nog niet. Geen beeld, geen vorm. Wél een gewenst gevoel en grappig genoeg heb ik dat gevoel ook als ik onderweg ben

Ik kreeg van iemand een bijpassend muziekstuk met de titel ‘Destination Unknown’:

Daar zit ik dan. In mijn uppie in onze ‘werkplaats voor groei en ontwikkeling’. Dit is 1 van de laatste keren dat ik hier ben. Ik neem samen met klanten afscheid en kijk terug op 6 jaar (intensief) begeleiden van mensen. Aan die periode in Enschede is een einde gekomen. In april sluiten we daar voor het laatst de deuren.

Ik kijk er naar… en besef me wat we met hard werken hebben bereikt. Gek genoeg is het meer dan ik dacht nodig om ook nu echt los te laten. Toen ik vanochtend het pand binnenstapte voelde ik dat ook dit een rouwproces is. Mijn verstand had daar een ander idee over trouwens; dat dacht dat er een bijna naadloze overgang was geweest naar Groningen. Nee, de realiteit is anders. Om de energie die ik er in heb gestoken is het nodig er echt bij stil te staan. Nodig om die energie te voelen en de gebeurtenissen, leuke en minder leuke, nog eens te ervaren.

Ik heb het nodig om de energie opnieuw in eigendom te nemen. Ik heb het nodig de energie er letterlijk uit te halen en door los te laten ruimte te maken voor de nieuwe plannen. Ik besef me opnieuw dat het zo logisch is dat nieuwe plannen nog niet goed uit de verf komen. Ik ben geen multitasker. Ik heb moeite me te richten op twee grote klussen (bedrijven) tegelijk. Ja, het is goed om behalve van de klanten ook echt afscheid te nemen van deze 6 jaar, van onze werkplaats.

Nog even en dan valt de deur daar voor de laatste keer in het slot.
Intussen is de ruimte voor de nieuwe ideeën en plannen merkbaar. Naast het loslaten van het één ben ik bezig met plannen en treffen van voorbereiding voor wat gaat komen. De wensen zijn ruim aanwezig; nu komt het aan op maken van keuzes en da aanbrengen van de juiste focus. Deze week concentreer ik me op de doelen die ik voor de komende weken voor ogen heb. Soms is het lastig om niet alleen te zijn en worden mijn doorzettingsvermogen en geduld voortdurend op de proef gesteld.

Door het afscheid nemen is het ook makkelijker geworden om de aandacht telkens opnieuw te richten op het doel dat ik voor ogen heb. Af en toe moet ik even stoppen en opnieuw de koers helder voor ogen krijgen. Binnenkort worden de nieuwe ideeën geboren.

Dit lijkt een beetje offtopic. Wat heeft Seats2Meet nou met emotie en verandering te maken? Laat staan met emotie en xpert.

Alles. Lees maar verder.

Intuïtie en gevoel worden gelukkig steeds meer gezien als nuttig en waardevol. Ze zijn in mijn ogen een noodzakelijke medespeler van het alom geprezen denken. “Ik denk dus ik besta”, schreef iemand ooit eens. De moeite waard om dat nog eens onder de loep te nemen en je af te vragen in welke zin dit alles invloed heeft op het welzijn van mensen en organisaties. Emotionele intelligentie is van levensbelang en de investering waard.

Lees de rest van de blog op financieel-groningen.nl.